Dünyanın pek çok ülkesi bunun doğruluğundan şüphe etse de,...
...biz Fransızlar, gerçeği biliyoruz.
Dünyanın en iyi yemekleri Fransa'da yapılır.
Fransa'nın en iyi yemekleri ise Paris'te.
Kimilerine göre, Paris'in en iyi yemekleri, Şef Auguste Gusteau tarafından yapılıyor.
Gusteau'nun restoranı, şu anda Paris'in en gözde mekânı.
Beş ay öncesinden yer ayırtmanız gerekiyor.
Fransız mutfağının zirvesine, göz kamaştırıcı bir hızla yükselişi...
...rakiplerini kıskançlığa sürüklüyor.
Kendisi, beş yıldız almayı başaran, en genç aşçıbaşı unvanını elinde bulunduruyor.
Şef Gusteau'nun yemek kitabı, "Herkes Yemek Yapabilir!"...
...en çok satan kitaplar listesinin birinci sırasına yerleşti.
Ama başarıları konusunda herkes aynı fikirde değil.
Gülünç bir başlık, "Herkes Yemek Yapabilir!".
İşin daha da komiği, Gusteau'nun buna gerçekten inanıyor gibi görünmesi.
Diğer taraftan, ben, yemek yapma işini ciddiye alırım...
...ve hayır, herkesin yemek yapabileceğini hiç sanmıyorum.
RATATUY Çeviri: Darkopal
Bu benim.
Görünen o ki, hayatımı tekrar gözden geçirmeliyim.
Sorunum ne mi? Birincisi, ben bir fareyim.
Bu da, zor bir hayat anlamına geliyor.
İkincisi, oldukça gelişmiş bir damak tadına ve koku alma duyusuna sahibim.
Un, yumurta, şeker, taze vanilya...
Azıcık da limon sıkılmış.
Hepsinin kokusunu alabiliyor musun? Büyük bir yeteneğin var.
Bu Emile, ağabeyim olur. Kolaylıkla etkilenir.
Demek içindekilerin kokusunu alabiliyorsun? Ne olmuş yani?
Bu da babam. Hiçbir şeyden etkilenmez.
Aynı zamanda kolonimizin lideridir.
Oldukça gelişmiş duyulara sahip olmanın neresi mi yanlış?
- Sakın onu yeme! - Şimdi ne var?
O garip kokulu şeyin fare zehiri olduğu ortaya çıktı.
Birdenbire, babam yeteneğimin o kadar da yararsız olmadığını düşündü.
Yeteneğimle aram gayet iyiydi,...
...ta ki babam, bana bir iş verene kadar.
Temiz.
Doğru bildiniz. Zehir denetleyicisi.
Temiz.
Kendini aşmış.
Temiz demek istemiştim. Temiz olması, şeye yakın olduğu...
Boş ver. Devam et.
Babam bununla gurur duyuyordu.
Kendini daha iyi hissetmiyor musun, Remy? Asil bir amaca hizmet ettin.
Asil mi? Biz hırsızız, baba.
Şunu da kabul edelim, çaldıklarımızın hepsi çöp.
Kimsenin istemediği bir şeyi almak hırsızlık değildir.
Madem kimse istemiyor, neden çalıyoruz?
Olaya farklı açılardan baktığımızı söylemek yeterli olur.
Şu kadarını biliyorum:...
Yediğimiz şeylerden ibaretsek, iyi bir şeyler yemeyi tercih ederim.
Ama babama göre...
Yemek yakıttır.
Depona doldurduğun şeylerde bu kadar seçici olursan, yakında motorun iflas eder.
- Şimdi çeneni kapa ve çöpünü ye. - Bak, madem hırsızız,...
...neden mutfağa girip hiçbirinde zehir olmayan...
...güzel şeyleri çalmıyoruz?
Birincisi, biz hırsız değiliz.
İkincisi, mutfağa yaklaşayım deme ve insanlardan da uzak dur.
Çok tehlikeli.
İnsanlardan nefret etmem gerektiğini biliyorum,...
...ama beni çeken bir yanları var.
Hayatta kalmakla yetinmiyorlar. Bir şeyler keşfedip, yaratıyorlar.
Yiyeceklerle neler yaptıklarına bir bakın.
Bunu nasıl tarif edebilirim?
İyi bir yemek, tadını alabildiğiniz müziğe ya da koklayabildiğiniz bir renge benzer.
Etrafınızı mükemmellik hissi sarar.
Sadece nerede duracağınızın farkında olmalısınız.
Gusteau haklıydı.
Şaşırtıcı.
Her birinin tadı, kendince eşsizdi.
Ama iki farklı tadı birleştirince, ortaya yepyeni bir şey çıkıyordu.
Artık gizli bir yaşantım var.
Bunu bilen tek kişi ise, Emile'di.
Hey, Emile. Emile.
Bir mantar buldum.
Yiyecek saklamada üstüne yoktur. Bunu koymam için iyi bir yer bulalım.
Beni anlamıyor ama o yanımdayken olduğum gibi davranabiliyorum.
Niye öyle yürüyorsun?
İkide bir pençelerimi yıkamak istemiyorum.
Yemek yediğimiz pençelerle nerelerde dolaştığımız...
...hiç aklına geldi mi?
Ağzımıza neler koyduğumuzu hiç düşündün mü?
Her daim.
Yemek yerken, dolaştığım yerlerin tadını almak istemiyorum.
Sen bilirsin.
Ama babam bu şekilde yürüdüğünü görürse, hiç hoşuna gitmez.
O paketin içinde ne var?
Peynir mi buldun?
Sıradan bir peynir de değil. Ülkenin en iyi keçi peyniri!
Mantarımın yanında harika gider.
Bir de...
Biberiye! Bu biberiyenin yanına...
...şu çimenin tatlı öz suyundan birkaç damla ekleyebiliriz.
Yiyecek yığınının üstüne koyar ve sonra fırsatımız olursa...
Bunu o çöp yığınının arasına atamayız. Bu özel bir yemek.
Gün batımından önce koloniye dönmemiz gerekiyor yoksa babamın ne kadar...
Emile!
Burada keşfedilmeyi bekleyen pek çok olasılık var. Bunu pişirmeliyiz.
Şimdi, asıl sorun bunu nasıl pişirebileceğimizi bulmakta.
Evet.
İşin sırrı hiç durmadan çevirmekte. Böylece tatları yavaşça birbirine karışır.
Fırtına giderek yaklaşıyor.
Hey, Remy, sence de elimizi biraz çabuk tutsak,...
Kesinlikle bunun tadına bakmalısın!
Bu bir... Bu kendi çapında... Pişmiş, erimiş...
Ama hiç duman tadı yok. Şüphesiz... Tadı sanki...
Tadı tıpkı patlayan bir bomba ya da elektrik çarpması gibi. Sence de öyle değil mi?
- Sen olsan bunun tadına ne derdin? - Şimşek-imsi?
Evet. Şimşek-imsi! Bunu tekrar yapmalıyız.
Pekâlâ, bir sonraki fırtınada, çatıya çıkarız...
Neye ihtiyacımız var biliyorum! Safrana! Azıcık safran tadına tat katar!
Safran mı? Neden içimden bir ses...
...mutfakta bulabiliriz diyor? - Mutfakta bulabiliriz.
- Safran. - Hiç iyi değil.
Safran.
Bundan hiç hoşlanmadım. Her an uyanabilir.
Buraya defalarca geldim.
Yemek kanalını açtı mı, küt diye gider. Bir daha da, top atsan uyanmaz.
Defalarca mı?
Sana söylüyorum, safran tam aradığımız şey. Gusteau bunun için yemin bile ediyor.
İyi de, Gusteau kim?
Dünyanın en harika aşçısı. Bu yemek kitabını yazmış.
Dur, dur, bekle biraz. Kitabı okudun mu?
- Ziyadesiyle olmasa da... - Tanrım. Babamın haberi var mı?
Babamın bilmediği şeyleri yazmaya kalksan, ortaya bir sürü kitap çıkardı.
Hatta çıkmış, bu yüzden okuyorum. Bu aynı zamanda bizim sırrımız.
Sırlardan hoşlanmam.
Tüm bu yemek yapma, kitap okuma ve televizyon seyretme olayı...
...hem de kitap okuyup yemek pişirirken.
Beni bir suça ortak ediyorsun ve ben de buna göz yumuyorum.
Ne diye göz yumuyorum ki?
Bu çocuklar da nerede kaldı?
L'aquila safranı. İtalyan malı.
Gusteau mükemmel olduğunu söylüyor. Bizim ihtiyarın yemek aşkı işe yarıyor...
Gizemli davranmayı bırakın. Konumuz yemek yapmakla alâkalı.
Hey! Bu Gusteau. Emile, bak.
Elini korkak alıştıranlardan iyi bir aşçı çıkmaz.
Geniş bir hayal gücüne ve cesarete sahip olmalısınız.
İşe yaramasa bile, farklı şeyler denemelisiniz.
Geldiğiniz yeri bahane ederek sizi sınırlamaya çalışanlara izin vermeyin.
Sizi sınırlayan tek şey ruhunuzdur.
Dediklerimin hepsi doğru. Herkes yemek yapabilir.
Ama sadece korkusuz olanlar başarıya ulaşabilir.
Katıksız şiirsellik.
Ama bu durum uzun sürmedi.
Gusteau'nun restoranı, Fransa'nın en ünlü yemek eleştirmeni...
...Anton Ego tarafından yazılan sert bir eleştiri sonrası, yıldızlarından birini kaybetti.
Bu Gusteau için ağır bir darbeydi,...
...ve kalbi kırılan ünlü şef, kısa bir süre sonra hayatını kaybetti.
Geleneklere göre, bu bir yıldızın daha kaybedilmesi anlamına geliyordu.
Gusteau öldü mü?
Koş!
Hayır, onu koloniye götüreceksin!
- İmdat! Remy, yardım et! - Emile! Lambayı sallamaya başla!
Seni tutmaya çalışacağım.
Emile, bana doğru salla.
Burayı boşaltıyoruz! Herkes, gemilere!
- Yolu açın! Yolu açın! - Kitap.
Affedersiniz. Çekilin, çekilin.
Haydi, haydi, haydi. Koşun, koşun, koşun.
Köprüyü kaldırın! Kıpırdayın, çabuk olun!
Johnny, acele et!
Haydi, itin!
Tutunun!
- Çocuğu da alın. İşte! - Pençeni uzat evlat.
Hey, beni bekleyin!
Herkes burada mı? Herkes geldi mi?
- Durun biraz. Remy nerede? - Buradayım. Geliyorum.
Geliyorum!
Dayan, evlat. Ona tutunabileceği bir şey uzatın.
Haydi, asıl evlat. Haydi, uzan şuna.
Yapabilirsin.
- Remy! - Baba!
Haydi, yapabilirsin. Başarabilirsin.
Çocuklar, bekleyin. Durun!
- Remy! Haydi, asıl şu küreğe. - Durun! Beni bekleyin. Durun.
Baba?
Acaba ne taraftan?
Bekledim.
Bir ses,...
...bir seda,...
...bir işaret için...
...bekledim.
Acıktıysan, yukarı çık ve etrafa bir göz at, Remy.
Neden burada durup üzülüyorsun ki?
Ailemi, bütün arkadaşlarımı, muhtemelen sonsuza dek...
...kaybettim.
- Nereden biliyorsun? - Şey, ben...
Sen bir resimden ibaretsin. Ne diye seninle konuşuyorum ki?
Aileni ve bütün arkadaşlarını kaybettin. Yalnız kaldın.
- Öyle mi? Sen de öldün. - Hüsnükuruntuluk yapmanın sırası değil.
Ardında bıraktıklarına odaklanırsan, önünde neler olduğunu asla göremezsin.
Şimdi yukarı çık ve etrafa bakın.
Şampanya!
Ne yapıyorsun?
Acıktım.
Neredeyim ya da bir daha ne zaman yiyecek bir şeyler bulurum, bilmiyorum.
Remy, sen daha iyisine layıksın. Sen bir aşçısın.
Aşçı dediğin yemek yapar, hırsız dediğin çalar. Sen bir hırsız değilsin.
Ama ben acıktım.
Yiyecekler ayağına gelecektir, Remy.
Yiyecekler, yemek yapmayı seven herkesin ayağına kadar gider.
- Numara yaptığımı mı sanıyorsun? - Nerede sende o cesaret?
Paris mi?
Bunca zamandır, Paris'in altında mıydım?
Vay canına.
Çok güzel.
En güzeli.
Gusteau? Senin restoranın mı? Demek restoranına gelmemi sağladın.
Görünüşe bakılırsa öyle olmalı. Evet. Tabii ki öyle! Seni buraya ben getirdim!
Bunu görmeliyim.
- 7. masa hazır mı? - Geliyor.
- Buğulanmış turna balığı siparişi hazır. - Geliyorum.
Daha çok çorba kasesi lâzım.
- Bana kutu eti gerek. - Biraz daha pırasa getirin.
İki somon balığı, üç karışık salata ve üç tane de filetom var.
Karışık salatalar yolda.
Somon balığı siparişlerini ben hazırlarım.
Üç fileto geliyor. Tabağa ihtiyacım var.
- Yedinin siparişi hazır. - Üç karışık salata hazır.
Bana işimi öğretmeye kalkma!
- Altını kısmayı unutma. - Biriniz buraya da bakın.
Merhaba, şef Skinner. Geceniz nasıl geçiyor?
- Bonjur, şef. - Hoş geldin, Şef Skinner.
- İyi akşamlar, şef. - İki fileto daha sipariş edildi.
Hey, patron, bak burada kim var. Alfredo Linguini, Renata'nın küçük oğlu.
- Merhaba. - Ne kadar da büyümüş.
Renata'yı hatırladın mı? Gusteau'nun eski sevgilisiydi.
- Evet. Nasılsın... - Linguini.
Evet, Linguini. Ziyaretimize gelmen ne hoş. Şey nasıl...
- Annem mi? - Renata.
- Evet, Renata. O nasıl? - İyi.
Şey, yani... Daha iyi olamazdı. Demek istediğim...
O öldü.
Üzüldüm.
Üzülmeyin. Dini bütün biriydi, yani güvendeydi.
Ölümden sonraki yaşama inanırdı.
- Bu nedir? - Sizin için bıraktı.
Sanırım burada işe girebilmem için...
...yardımı dokunur diye düşündü.
Tabii elbette. Gusteau tereddüt bile etmezdi.
Renata'nın oğlu, onun için...
Evet, bunu dosyaya koyarız ve uygun bir yer boşalırsa...
Onu çoktan işe aldık.
Ne? Bana sormadan birini işe almaya nasıl cüret...
Çöpleri atacak birine ihtiyacımız vardı.
Demek çöp için. Şey... Bir çözüm bulduğumuza sevindim.
Buna inanamıyorum.
Birinci sınıf bir mutfak, ve ben de izleme şansını yakaladım.
Kitabımı okudun. Bakalım neler öğrenmişsin?
İçlerinden hangisi şef?
- Şuradaki. - Çok iyi.
- Ondan sonraki en yetkili kişi kim? - Yardımcı şef... İşte orada.
Şef etrafta olmadığı zamanlar mutfaktaki her şeyden o sorumludur.
Sosçu, sosların yapımıyla ilgilenir. Çok önemlidir.
Tatlılardan sorumlu aşçı ve aşçı yamağı, ikisi de önemli.
Aşçılar, aşçılar, yemekleri hazırlar. Çok önemlidirler.
Çok akıllı bir faresin. Peki, şu kim?
O mu? Hiç kimse.
O hiç kimse değil. Bu mutfağın bir parçası.
O bir bulaşıkçı ya da onun gibi bir şey.
Tabakları yıkar veya çöpü dışarı atar. Yemek yapmaz.
- Ama yapabilir. - Olmaz.
Nereden biliyorsun? Her zaman ne derim?
Herkes yemek yapabilir.
Tabii ki herkes yapabilir ama bu illâ yapmaları gerektiği anlamına gelmez.
Ama bu onu durdurmuyor. Gördün mü?
Ne yapıyor? Hayır. Olamaz! Hayır, bu bir felaket!
Çorbayı mahvediyor. Kimse fark etmiyor mu?
Burası senin restoranın. Bir şeyler yap.
Ne yapabilirim ki? Ben hayal gücünün bir ürünüyüm.
Ama çorbayı mahvediyor! Bunu birine anlatmamız...
5. masanın siparişi hemen geliyor.
- Vakit kalmadı. - Hazır.
Isınmış! Fırını açın!
Geliyor.
Tamam, şef. Yarım porsiyon fileto, üç kuzu, iki de ördek.
Bu sufleler 6. masaya gidecek, tamam mı?
- Bana beş dakika ver, şef. - Tanrım.
Kaz ciğerini denemenizi tavsiye ederim. Tadı damağınızda kalacak.
7. masanın siparişi hazır. Haydi! Götürün!
Tamamdır, şef.
Remy! Daha ne bekliyorsun?
Böyle zırt pırt ortaya çıkmaya devam edecek misin?
Nasıl düzeltileceğini biliyorsun. Şans ayağına kadar geldi.
Çorba! Çorba nerede kaldı? Çekilin önümden.
Çekil, çöpçü çocuk!
Yemek mi pişiyorsun?
Benim mutfağımda buna nasıl cüret edersin?
Böylesine saçma sapan bir işe kalkışmak da nereden aklına geldi?
Dişlerini tek tek söküp seni parçalarına ayırmalıyım!
Bunu yapacağım. Sanırım ceza da almam.
Larousse, bu herifin kafasını meyve sıkacağına sokup...
...iyice ezdikten sonra dişlerini sök ve parçalarına ayır.
- Ne saçmalıyorsun be adam? - Çorba!
Çorba mı?
O çorbayı durdurun!
Hayır!
Garson.
Linguini!
Kovuldun!
Ko-vul-dun! Kovuldun!
Müşteri, şefi görmek istiyor.
Ama o...
- Müşteri ne dedi? - Sıradan bir müşteri değildi, bir eleştirmendi.
- Ego mu? - Solene LeClaire.
- LeClaire mi? Ne dedi peki? - Çorba hoşuna gitmiş.
- Bekle. - Ne demek, "bekle"?
Bu belaya senin yüzünden bulaştım.
Birileri çorbanı soruyor.
Ne yapmaya çalışıyorsun?
Beni kovacak mısınız?
- Onu kovamazsın. - Ne?
LeClaire beğendi, öyle değil mi? Sana bir şey anlatmaya çalışıyor.
Bu konuda etkili bir eleştiri yazar...
...ve sonra da çorbayı yapan aşçıyı kovduğunu öğrenirse,...
- O sadece çöpçü. - Onun hoşuna giden bir şey yaptı.
Gusteau'nun en önemli prensibini savunmazsak,...
...onun adını temsil ettiğimizi nasıl iddia edebiliriz ki?
Peki hangi prensipmiş bu, Matmazel Tatou?
Herkes yemek yapabilir.
Belki de yeni çöpçümüze biraz sert davranmış olabilirim.
Büyük bir riski göze aldı,...
...bu yüzden Şef Gusteau'nun da yapacağı gibi, onu ödüllendirmeliyiz.
Tehlikeli sularda yüzmek istiyorsa, biz kimiz ki onu reddedelim?
- Kaçmaya çalışmıyor muydun? - Oh, evet.
Madem çocuğun aşçılık kariyeriyle bu kadar yakından ilgileniyorsun...
...ondan sen sorumlu olacaksın.
İtirazı olan?
Öyleyse işinize dönün!
Şans eseri olsun ya da olmasın,...
...o çorbayı tekrar yapacaksın ve bu sefer, gözüm üstünde olacak.
Her an yanında olacağım.
Senden aşçı olabileceğini zannediyorlar. Ama ne düşünüyorum biliyor musun, Linguini?
Bence sen sinsi, düzenbaz herifin...
Fare!
- Fare! - Yakalayın şunu.
Linguini. Şunu yakalamak için bir şey yap.
Kaçıyor. Tutun, yakalayın, yakalayın.
- Peki şimdi ne yapayım? - Öldür onu.
- Hemen mi? - Hayır, mutfakta olmaz. Aklını mı kaçırdın?
Mutfağımızda bir fare olduğunu öğrenirlerse, ne yaparlar haberin var mı?
Bizi kapatırlar. İtibarımız zaten pamuk ipliğine bağlı.
Onu buradan götür. Çok uzağa. Öldür onu. Kurtul ondan. Durma!
Bana öyle bakma! Kapana kısılan bir tek sen değilsin.
Benden yemek yapmamı bekliyorlar!
Hırslı biri değilim. Yemek yapmaya da çalışmıyordum.
Sadece başımı belaya sokmamak için uğraşıyordum.
Çorbayı baharatlarla süsleyip duran sendin!
İçine ne attın? Güvey otu mu? Hayır mı? Neydi peki? Biberiye mi?
O da bir baharattı, değil mi? Biberiye yani?
Çorbanın içine biberiye atmadın değil mi?
Madem öyle, tüm o karıştırma ve içine attığın şeyler ne için...
Bu işe ihtiyacım var. Bir sürü işten kovuldum.
Nasıl yemek yapılacağını bilmiyorum ve şimdi de oturmuş bir fareyle konuşuyo...
Sen başını mı salladın? Başını mı sallıyordun?
Söylediklerimi anlıyor musun?
Demek ki çıldırmadım!
Dur bir saniye, dur bir saniye.
Ben yemek yapamam, öyle değil mi?
Ama sen...
Sen yapabilirsin, doğru mu?
Bu kadar alçak gönüllü olma. Tanrı aşkına, sen bir faresin.
Her ne yaptıysan, hoşlarına gitti.
Evet, bu işe yarayabilir.
Çorbaya bayıldılar!
Çorbaya bayıldılar. Sence tekrardan yapabilir misin?
Tamam, şimdi seni salacağım.
Ama bu işte beraberiz. Tamam mı?
Pekâlâ.
İşte burası.
Fazla bir şey sayılmaz ama bilirsin...
Fazla sayılmaz.
Daha kötüsü olabilirdi.
Isıtma sistemi, aydınlatması ve televizyona bakan bir kanepem var.
Yani neyim varsa, senindir.
Sen nasıl...
- Bu bir rüya mı? - Görebileceğinin en iyisi.
Paylaşabileceğimiz bir rüya.
Ama neden burada?
Neden şimdi?
Neden burada olmasın?
Neden şimdi olmasın?
Bunun için Paris'ten daha uygun bir yer var mı?
Günaydın, küçük şef. Kalk ve güne merhaba...
Olamaz.
Budala! Böyle olacağını tahmin etmeliydim!
Bir fareyi evime getirdim ve neyim varsa senindir dedim!
Yumurtalarım gitmiş!
Aptal! Yiyecek bir şeyler çalıp ardından tüymüş! Başka ne beklerdin ki?
Bir fareye güvenirsen olacağı...
Selam. O benim için mi?
Tadı güzelmiş. İçine ne koydun?
Onu nereden buldun?
Bak, tadı harika ama çalmana gerek yok. Gider kendimize baharat alırım, oldu mu?
Olamaz. Geç kalacağız. Hem de ilk günden!
Haydi, küçük şef!
"Diğer pek çok eleştirmen gibi,...
"...vefatının ardından Gusteau hakkında yazdıklarımın konuyla alakası olmasa da,...
"...bu çorba benim için büyük bir keşifti. Ustaca hazırlanmış bir lezzet deneyimiydi."
- Solene LeClaire mi? - Evet!
"Yaşanan onca aksiliğe rağmen, Gusteau tüm dikkatleri üzerine çekmeyi başardı.
"Bunu hak edip etmediklerini zamanla göreceğiz."
Şey...
Şurası nasıl?
Sana aptalca ve garip gelebilir ama ikimiz de bunu tek başımıza yapamayız,...
...o yüzden birlikte hareket etmeliyiz, değil mi? Benimle misin?
Haydi halledelim şu işi!
Cehenneme hoş geldin. Şimdi, çorbayı yeniden yap.
Dilediğin kadar vaktin var. Tüm haftanı alsa bile.
Çorba.
Seni küçük...
Kahrolası...
Seni...
Bu işe yaramayacak, küçük şef!
Biraz daha devam edersek, aklımı kaçıracağım.
Başka bir çözüm bulmalıyız.
Beni ısırmadan, çimdiklemeden ya da küçük pençelerinle...
...üzerimde gezinip durmadan yapabileceğimiz bir şey olmalı.
Isırmak! Yok! Koşuşturmak! Yok!
Koşuşturmak ya da acele etmek yok. Anlaşıldı mı, küçük şef?
Küçük şef?
Karnın mı acıktı?
Tamam. Şimdi bir düşünelim.
Sen nasıl yemek yapılacağını biliyorsun ve bende nasıl insan gibi...
...görüneceğimi.
Öyle bir yol bulmalıyız ki, istediğin her şeyi yapabilmeli...
...ama bu sırada küçük bir fare tarafından kontrol edildiğimi belli etmemeliyiz.
Dediklerimi can kulağıyla dinler misin? Ben delirdim! Delirdim! Delirdim!
Birinci sınıf bir mutfağın buzdolabına girmiş bir fareyle nasıl yemek yapacağımı tartışıyorum.
- Bu işten yakamı kurtaramayacağım! - Linguini?
İletişim kurmalıyız.
Onaylayıp onaylamadığını anlamak için devamlı olarak durup başını sallamanı...
Fare! Onu gördüm!
- Fare mi? - Evet, bir fare. Tam önünde duruyordu.
Sen burada ne arıyorsun?
Sadece sebzelerle haşır neşir olmaya çalışıyordum.
Çık dışarı.
Burada sebzelerle haşır neşir olabilecek tek bir kişi var!
Ucuz kurtulduk. Orada rahatın yerinde mi?
Bunu nasıl yaptın?
Elimde olmadan hareket ediyorum!
Ona bakınca, ikimizin de aklına aynı fikrin geldiğini anlamıştım.
Tamam.
Ne?
Beni nereye götürüyorsun? Bekle.
Dur biraz. Özür dilerim.
Tamam.
Pekâlâ.
Sağlığına!
Tamam.
Bu işe yaramalı.
Tebrikler. Tesadüfi başarını yeniden tekrarlayabildin.
Ama mutfağımda kalıcı olmak istiyorsan, çorbadan başka şeyler de yapabilmelisin, evlat.
Colette burada işlerin nasıl yürüdüğünü sana öğretmekle yükümlü olacak.
Dinleyin, sizin gibi deneyimli bir aşçının...
...gözetiminde çalışmaktan ne kadar onur duyduğumu...
Hayır! Sen beni dinle. Kiminle aşık attığını bilmeni istiyorum.
Bu mutfakta kaç tane bayan aşçı görüyorsun?
Şey, ben...
- Bir tek ben. Sence neden? - Şey, benim...
Çünkü aşçılık sanatının kuralları, geri zekâlı bunaklar tarafından yazılmış...
...çağ dışı bir hiyerarşi üzerine kuruludur.
Bu kurallar, kadınların bu dünyaya adım atmasını imkânsız kılar.
Ama ben yine de buradayım. Peki sence bu nasıl oldu?
Çünkü, şey, çünkü siz...
Çünkü ben bu mutfağın en zorlu aşçısıyım.
Bu konuma gelmek için canımı dişime takarak, geceli gündüzlü çalıştım...
...ve şansı yaver giden bir çöpçü için bunu tehlikeye atamam.
Anlaşıldı mı?
Vay canına!
Pişirmesi de, yemesi de kolay. Gusteau, Çin yemeklerini sunar.
Çin-emek.
- Her zamanki gibi harika iş çıkardın, François. - İyi fikirdi, değil mi?
Yeni geliştirdiğim, donmuş gıda konsepti üzerinde çalışmanı istiyorum.
Gusteau'nun Minik Sosisleri.
Bulamaçlı sosise benziyorlar ama daha ufaklar. Tek lokmalık.
Bulamaçlı sosis nedir?
Hamura bulanıp yağda kızartılan ucuz sosislere denir. Amerikan usulü.
Bir şeyler düşün işte.
Belki Gusteau'ya bir işçi tulumu giydirir ve başına Huckleberry Tom şapkası takarız.
Ya da büyük bir mısır koçanı şeklindeki bir köpek olabilir.
Evet. Ama lütfen, itibarlı bir şey olsun.
Avukatımı bulun!
Vasiyette belirtildiğine göre,...
...ölümünden itibaren, iki senelik süre zarfında...
...ortaya bir varis çıkmazsa,...
...Gusteau'nun işletim hakları baş aşçıya geçecek. Yani size.
Vasiyette ne yazdığını biliyorum.
Asıl bilmek istediğim, bu mektup, bu çocuk bir şeyi değiştirir mi?
Pek bir benzerlikleri yok.
Hem de hiç yok. O, Gusteau'nun oğlu olamaz.
Gusteau'nun çocuğu yoktu. Peki ya bu zamanlamaya ne demeli?
Vasiyette belirtilen sürenin dolmasına, bir aydan az kaldı!
Aniden veledin teki, yakın zamanda ölen annesinin yazdığı...
...ve Gusteau'nun çocuğun babası olduğunu iddia ettiği bir mektupla çıkageliyor?
Çok şüpheli bir durum!
- Bu Gusteau'nun mu? - Evet, evet.
- Bakabilir miyim? - Elbette.
Ama çocuk olanları bilmiyor.
Çocuğa yada Gusteau'ya hiçbir şey söylemediğini yazmış ve benden de söylemememi rica etmiş.
- Peki neden sen? Senden ne istiyor? - Çocuğu işe almamı.
- Sadece işe almanı mı? - Evet.
Madem öyle niye endişeleniyorsun? Burada çalıştığı sürece,...
...gözünü üzerinden ayırmamış olursun. Bende bu arada biraz araştırma yapıp...
...doğruluğunu öğrenmeye çalışırım.
Çocuktan alacağın bazı DNA örneklerine ihtiyacım olacak. Bir saç teli olabilir.
Sözlerimi dikkate al. Bu iş tamamıyla şüpheli.
Bir şeyler biliyor.
Sakin ol, o bir çöpçü. Onunla baş edebileceğinden eminim.
Sen ne yapıyorsun?
Sebzeleri doğruyorum. Sadece sebzeleri doğruyorum.
Hayır! Enerjini ve zamanını harcıyorsun!
Yemek yapmanın, anneciğinin evde yaptığı gibi, hoş bir iş olduğunu mu sanıyorsun?
Anneciğin yemek saatinde...
...çığ gibi büyüyen siparişlerle uğraşmak zorunda kalmamıştır.
Her bir sipariş diğerinden farklıdır ve hazırlama süreleri değiştiğinden, hiçbiri kolay değildir.
Ama hepsi de müşterinin masasına sıcak ve mükemmel bir şekilde...
...aynı anda servis edilmelidir!
Her saniye değerlidir ve sen annen gibi davranamazsın!
Bu da ne? Sana ait bölümü temiz tut!
Yemek siparişleri, ardı ardına gelmeye başladığında ne olacak?
Dağınık olursan, işleri yavaşlatırsın.
Yemekler yetişmez, siparişler birikir. Tam bir felaket.
Aklında tutman için basitçe izah edeceğim.
Sana ait bölümü temiz tut, yoksa canına okurum.
Bir gören olsa, kıyafetinin üzerine kusmuşsun sanacak.
Ellerin ve kolların vücuduna yakın olsun. Bu şekilde. Gördün mü?
Duruşunu daima koru.
Yemekler hızlı hareket eder. Keskin aletler, sıcak metaller...
Kollarını yakın tutarsan, kesik ve yanıklar en aza iner ve kıyafetinde temiz kalır.
Bir şefi belli eden, kirli bir önlük ve temiz yenlerdir.
Gusteau'nun tarzı soğuk yemeklerden yanaydı.
Şef Gusteau, her tabakta daima beklenmedik şeyler yapardı.
Sana göstereceğim. Bütün tariflerini ezberledim.
- Daima beklenmedik şeyler yap. - Hayır. Tarife uy.
- Ama az önce dedin ki,... - Hayır, hayır.
Beklenmedik şeyler yapmak onun işiydi. Bizim işimizse,...
...tariflerine uymak. - Tarife uymak.
Ekmeğin iyi olduğunu tadına bakmadan nasıl anlarsın?
Kokusundan ya da görünüşünden değil, sadece kabuğunun çıtırdamasından.
Dinle.
Çıtırtılardan oluşan bir senfoni. Yalnızca iyi bir ekmek böyle ses çıkarır.
En iyi malzemelere sahip olmanın yolu, günün ilk teslimatını almaktan geçer.
Ve bunun içinde iki yol vardır.
Ya kendin yetiştirirsin ya da yetiştirene rüşvet verirsin.
İşte! En iyi restoran, ilk teslimatı alır.
İnsanlar, aşçılığın ve dolayısıyla da aşçıların, kibirli olduklarını zannediyor.
Ama hiç de öyle değil. Lalo, 12 yaşında evden kaçmış.
Bir sirkte akrobat olarak işe başlamış.
Sirk yöneticisinin kızıyla fazla samimi olunca, işten atılmış.
- Horst, bir süre hapis yatmış. - Niçin?
Kimse tam olarak bilmiyor. Her sorduğunda, hikayesini değiştiriyor.
Büyük bir şirketi dolandırdım.
Fransa'nın en büyük ikinci bankasını, bir tükenmez kalem kullanarak soydum.
Avignon üzerindeki ozon tabakasında bir delik açtım.
Baş parmağımla bir adam öldürdüm.
Sakın Pompidou ile kart oynamaya kalkma.
Las Vegas ve Monte Carlo'dan atılmış.
Larousse, direnişçiler için silah kaçakçılığı yapmış.
Hangileri için?
Söylemez. Görünüşe bakılırsa, kazanamamışlar.
İşte görüyorsun.
Bizler birer sanatçıyız, korsanız. Bir aşçıdan daha fazlasıyız.
- Biz mi? - Evet. Artık bizden birisin, değil mi?
Evet. Bu arada, yemek yapmakla ilgili verdiğin tüm tavsiyeler için teşekkür ederim.
- Ben de sana teşekkür ederim. - Niçin?
Dinlediğin için.
Fare!
- Ama tam önünde... - Anahtarlarımı düşürmüşüm.
Bu akşam ne alacağınıza karar verdiniz mi?
- Çorbanız bir harika. Ama... - Ama her seferinde çorba sipariş ediyoruz.
- Başka neleriniz var? - Şey, kaz ciğerimiz gayet iyidir.
Kaz ciğerinizi biliyorum. Bir zamanlar en meşhur yemeğinizdi.
Şef'in elinde yeni olarak ne var?
Biri, elinizde yeni olarak ne var diye sordu!
- Yeni mi? - Evet. Onlara ne diyeceğim?
- Peki onlara ne söyledin? - Soracağımı söyledim!
Tüm bu saçmalıklar da neyin nesi?
- Müşteriler yeni bir şey istemiş. - Onlara ne diyeceğim?
- Onlara ne dedin? - Soracağımı söyledim!
Çok basit.
Gusteau'nun, bir süredir kullanmadığımız, eski tariflerinden birini kullanın.
Eski yemeklerin hepsini biliyorlar. Linguini'nin çorbasını beğendiler.
Linguini'nin yaptığı yemekleri mi istiyorlar?
Müşterilerin çoğu çorbayı beğendi. Hepimiz bu konuda hemfikiriz.
Ne zaman hemfikir olduk ki?
Güzel. Madem istedikleri Linguini,...
...Şef Linguini'nin onlara özel bir yemek hazırladığını söyleyin.
Kesinlikle mönü haricinde bir şey.
Ve Linguini'ye özgü olacağınım altını çizmeyi de...
...sakın unutmayın. - Tamamdır, şef.
İşte yeteneğini gösterebilmen için sana bir fırsat, Linguini.
Şef'in unutulan ünlü bir tarifini dene, "Gusteau usulü dana işkembe."
- Colette sana yardım edecek. - Olur, şef.
Şimdi, elinizi çabuk tutun. Müşterilerimizin karnı aç.
Emin misiniz? O tarif tam bir felaketti.
Bunu bizzat Gusteau söylemişti.
Yeni yetme bir aşçının, ihtiyacı olan türden bir meydan okuma.
"Gusteau usulü dana işkembe."
"Dana işkembe için malzemeler; tuzlanmış deniz yosunu,...
"...mürekkep balığı dokunaçları, yaban gülü ezmesi,...
"...deniz tarağı yumurtası, kurutulmuş beyaz mantar...
"...ve son olarak hamsili meyan kökü sosu."
Bu tarifi bilmiyorum ama madem Gusteau'nun, öyleyse...
Lalo! Suda bekletilmiş dana işkembemiz var mı?
Evet! Dana işkembe, hemen geliyor.
Dana işkembesi mi?
Tamam.
Hemen dönerim. Nereye...
Bunu yapmamız...
Bana aldırmayın. Bunları bir süreliğine ödünç almalıyım.
Bakalım, burada ne varmış. Döneceğim.
Teşekkürler.
Affedersiniz. Görünüşe bakılırsa, buna ihtiyacım var. Hemen geri vere...
Şunu da alacağım. Bu baharat lazım olacak.
Tamamdır.
Ne yapıyorsun? Gusteau'nun tarifini hazırlaman gerekiyordu.
Hazırlıyorum ya.
Tarifte yer mantarı yağından söz edilmiyordu ki!
Daha başka neler... Eklemeler mi yapıyorsun?
Yeni bir şeyler denemenin sırası değil. Müşteriler bekliyor.
Haklısın. Sözünü dinlemeliyim!
- Kes şunu! - Neyi keseyim?
Beni korkutuyorsun! Her ne yapıyorsan, kes şunu.
- Özel sipariş nerede kaldı? - Geliyor!
- Bu işte birlikte olduğumuzu sanıyordum. - Birlikteyiz.
- Madem öyle ne yapmaya çalışıyorsun? - Açıklaması bayağı zor.
- Özel sipariş? - Geldi!
Hamsili meyan kökü sosunu koymayı unuttum.
- Sakın buna cüret etme. - Etmiyorum, etmiyorum. Ben...
Affedersin.
Linguini'nin siparişi daha bitmedi mi?
Bitti. Hatırladığımız kadar kötüydü. Şimdi gönderdik.
- Tadına baktın mı? - Evet, elbette, değiştirmeden önce.
Güzel. Ne? Nasıl değiştirebilir ki?
Sipariş şu kapıdan çıkmadan önce değiştirdi!
Bayıldılar!
Diğer müşterilerde Linguini'yi sorup duruyorlar.
Yedi siparişim daha var!
Bu muhteşem.
Aynısından istiyorum.
Özel sipariş!
Şu nedir?
Özel sipariş! Özel sipariş! Özel sipariş!
Linguini'ye.
- Tebrikler, Bay Linguini. - Şerefe.
İçmeye bak, bolca şarabımız var.
Bir mola ver, küçük şef. Biraz hava al.
Bu akşam iyi iş çıkardık.
Şapkan bende!
Şimdi biraz ciddi olalım.
Seninle özel olarak konuşmak istiyorum Linguini, ofisimde.
- Başım belada mı? - Bela mı? Hayır.
Biraz şarap, dostça bir sohbet. Biz aşçılar arasında kalacak.
Senin çöpçü tavsiye almak için artık sana gelmiyor, ha, Colette?
İhtiyacı olanın hepsini aldı.
Demek başarını kutluyorsun, ha, Linguini?
Aferin sana.
Onları kırmamak için aldım. Aslında içki içmem.
Elbette içmezsin. Yerinde olsam, ben de içmezdim.
Ama bu '61 Château Latour'un değerini takdir edemezseniz...
...son derecede aptalsınız demektir.
Ve siz Mösyö Linguini, bir aptal değilsiniz.
Kadehimizi aptal olmayanlara kaldıralım.
- Remy! - Emile?
Buna inanamıyorum! Yaşıyorsun!
- Kurtulmayı başarmışsın! - Seni yeniden görebileceğimi hiç sanmıyordum!
O akıntıdan sağ çıkamadığını düşünmüştük.
Sen ne yiyorsun öyle?
Gerçekten bilmiyorum. Sanırım bir zamanlar bir tür ambalaj kağıdıymış.
Ne? Olmaz. Artık Paris'tesin, bebeğim. Benim şehrimdesin.
Kardeşim şehirdeyken, ne idiği belirsiz şeyler yemesine izin veremem.
Remy! Hırsızlık mı yapıyorsun? Linguini'ye sana güvenebileceğini söylemiştin.
- Güvenebilir de. Bu kardeşim için. - Ama çocuk işini kaybedebilir.
Bu demektir ki, ben de kaybedebilirim. Her şey kontrol altında, tamam mı?
- Biraz daha şarap? - Almamalıyım ama... Olur.
- Eğitimini nerede aldın, Linguini? - Eğitim mi? Haydi oradan.
İlk kez yemek yaptığına inanmamı cidden beklemiyorsun değil mi?
- İlk kez değildi. - Biliyordum!
Bu benim... ikinci, üçüncü, dördüncü... Beşinci yapışım.
İlk yemeğimi Pazartesi yapmıştım.
Ama öncesinde pek çok kez çöpü dışarı çıkar...
Tabii, tabii. Biraz daha şarap al.
Bana ilgi alanlarından bahsetsene, Linguini. Mesela hayvanları sever misin?
Ne? Hayvanlar mı? Ne çeşit hayvanlar?
Her zamankiler işte. Kediler, köpekler, atlar, hemsterlar,...
...fareler.
Sana yiyecek bir şeyler...
Hayır, hayır, hayır, hayır! Hemen ağzındakini tükür!
Sana yiyecekler hakkında bir şeyler öğretmeliyim. Gözlerini kapa.
Şimdi bundan küçük bir ısırık... Hayır! Hayır! Hayır!